سلام به همه شما دوستان خوبم.

مرسی از اینکه همیشه به اینجا سر میزنید.آدرس وبلاگم تغییر کرده.دیگه اینجا آپ نمیکنم.اگه خواستین سر بزنید به این آدرس بیاین.

http://www.masoud-lover.pib.ir

و به یاد روزهایی که تو از کنارم می گذشتی

و من به امید نگاه تو ...

سپیده گفت با طلوع آفتاب نگاهت را در انتظار باشم

اما افسوس که در واژنامه زندگییم

 طلوع ، غریبی می کند

گفت به دیروزت بنگر

دیروزم را غروب بی کسی به یغما برد

و تنهایم گذاشت

امروزم را که جستجو می کنم

جز گریه های دلتنگی و دلواپسی فردا

و خاک سردی که در آغوشم می گیرد

و دستان لرزانی که بر سنگ

 سردی گلهای نرگسی را پرپر می کند

چیزی نمی یابم

اگر میتونستم تو دنیا یه چیز دیگه ای باشم میخواستم اشک تو باشم.

که تو چشات متولد بشم روی گونه هات زندگی کنم و روی لبات بمیرم.

زندگی به من آموخت که چگونه گريه کنم اما گريه به من نياموخت که چگونه زندگی کنم تو نيز به من آموختی که چگونه دوستت بدارم اما به من نياموختی که چگونه فراموشت کنم. نميدونم چرا ولی چيزی که ميدونم خيلی دلم گرفته خيلی ...

             میسوزم و میمیرم و فریادرسی نیست

فریاد رس همچو منی کیست در این شهر

             فریاد رسی نیست کسی را که کسی نیست

بیمارم و تب دارم و در سینه مجروح

             چندانکه فغان بر کشم از دل نفسی نیست

آن میوه جانبخش که دل در طلب اوست

             زینتگر شاخی است که در دسترسی نیست

بیش است ز ما طالع آن مرغ گرفتار

 مدتی است که مانند انسانی هستم

 که پشت چراغ قرمزی که قرار نیست سبز شود ایستاده ام٬

 نه جرات می کنم به راهم ادامه دهم

 و نه کسی چراغ را درست می کندُ٬

نمی دانم چه مدتی است که ایستاده ام٬

می دانم که خسته ام٬

                                                    به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند

یکی ز شب گرفتاران چراغ بر نمیکند

کسی به کوچه سار شب در سحر نمیزند

نشسته ام در انتطار این غبار بیسوار

                                                  دریغ کز شبی چنین شپیده سر نمیزند

گذرگهی است پر ستم که اندرو به غیر غم

                                                  یکی صدای آشنا به رهگذر نمیزند

                                                  دل خراب من دگر خراب تر نمیزند

                                                  که خنجر غمت از این خرابتر نمیزند

چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات

                                                  برو که هیچکس ندا به گوش کر نمیزند

نه سایه دارم و نه برگ بیفکنندم و سزاست

                                                  اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمیزند.

شهاب جان تولدت مبارک.

خدانگهدار عزیزم دارم میرم ازین دیار

اینجا کسی منو نخواست توهم منو تنها بذار

اینجا غریب بودم ولی هیچکی نپرسید از کجا

مسافرم باید برم گریه نکن خدا نخواست

دوسم نداشتی اما من عادت کردم به بودنت

ولی کدوم نامردما تو رو ازم ربودنت

میرم ولی بدون فقط تویی دلیل بودنم

مهمون نوازی کردنو منو از اینجا روندنم

میرم ولی گریه نکن نذار از عشقت بمیرم

شاید تو اوج بی کسی با عکست آروم بگیرم

میرم ولی بدون یکی خیلی تو رو دوستت داره

یکی که از دوری توسربه بیابون میذاره

خدانگهـدار عزیزم

در کنج دلم عشق کسي خانه ندارد
کس جاي در اين خانه ويرانه ندارد

دل را به کف هر که دهم باز پس آرد
کس تاب نگهداري ديوانه ندارد

گفتم مه من از چه تو در دام نيفتي ؟
گفتا چه کنم دام شما دانه ندارد

در بزم جهان جز دل حسرت کش ما نيست
آن شمع که مي سوزد و پروانه ندارد

در انجمن عقل فروشان ننهم پاي
ديوانه سر صحبت فرزانه ندارد

تا چند کني قصه ی اسکند و دارا
ده روزه عمر اين همه افسانه ندارد

می دونم یه روز می یای

این راه تاریک رو واسم روشن می کنی ،

اما شاید اون روز

خیلی دیر شده باشه ،

شاید اون روز روز آخر باشه.

می دونم یه روز می یای ،

شاید اون روز من خیلی پیر شده باشم ،

اما عشق تو منو از خودم بی خود می کنه .

اون روز با تو راهی میشم ،

هر جایی که بگی می یام ،

حتی اگه اونجا بدترین جای جهان باشه

حتی اگه اونجا جایی واسه من وجود نداشته باشه ،

مثل الان که توی قلب تو جایی ندارم ،

مثل الان که می خوام خودمو به زور تو قلبت جا بدم .

الان اون روز رو می بینم

اون روز بهترین روز زندگی منه ،

اون روز دیگه چیزی از خدا نمی خوام ،

اون روز فقط از خدا اینو می خوام ،

تا ابد با تو باشم ،

اون روز مثل همیشه تو رو از خدا می خوام.

          اگر با دیگرانش بود میلی     چرا دست مرا بشکست لیلی

      تو هرگز نازنین صادق نبودی     به فکر این دل عاشق نبودی

دل پاکی که حکم کیمیا داشت     به تو دادم ولی لایق نبودی

       دل غمدیده درمانی ندارد     سر شوریده سامانی ندارد

گمان کردم که در پایان راهم     ولی این راه پایانی ندارد